راهبرد استفاده از ماده متخلخل در انژکتور پیشران های فضایی سوخت مایع

Document Type : Original Article

Authors

1 Professor, mechanical Engineering Department, Tarbiat Modares University (TMU), Tehran, Iran

2 PhD student , tarbiat modares university

3 Aerospace Science and Technology Research Institute, Aerospace Research Institute, Ministry of Science, Research and Technology

Abstract

در جریان پیشرفت همه‌جانبه علوم مهندسی، تحقیقات فضایی را می‌توان به‌عنوان پیشران این حرکت روبه جلو دانست. در زمینه پیشران‌های فضایی این روند را به نوعی می‌توان روبه عقب خواند، نه به معنای پس‌رفت، بلکه به معنای بهینه‌سازی طرح‌های اولیه مورد استفاده برای سیستم‌های فضایی که نتنها موجب اختراع دوباره این سیستم‌ها برپایه دست‌یابی به فناوری‌های ساخت امروزی خاص شده است، بلکه منجربه تقویت ارتباط میان علومی همچون مواد و مکانیک نیز گشته است. در این پژوهش با توجه به نقشه راه سیستم پیشران‌های فضایی و نیز بررسی طرح‌های قدیمی و مرجع، تلاش شده است تا برخی بهینه‌سازی‌های صورت گرفته در چند سال اخیر، مورد مطالعه قرارگیرد و نقاط ضعف و چالش‌های پیش‌رو بیان گردد. یکی از ایده‌هایی که بهینه‌سازی، کوچک‌سازی و افزایش ضریب اطمینان سیستم‌ پیشران‌های فضایی را درپی دارد، تزریق سوخت از ناحیه متخلخل است. مطالعه نوعی سرانژکتور دوشی، مسیر شکل‌گیری ایده کاربرد مواد متخلخل را در سیستم تزریق بیان نموده و سپس در طرحی که ماده متخلخل را با طرح انژکتور محوری پیوند می‌زند، کارایی این دو نوع تزریق مقایسه می‌گردد.

Keywords

Main Subjects


Article Title [فارسی]

راهبرد استفاده از ماده متخلخل در انژکتور پیشران های فضایی سوخت مایع

Authors [فارسی]

  • فتح اله امی 1
  • علیرضا مرادی 2
  • زهیر صبوحی 3
1 استاد، دانشکده مکانیک، گروه هوافضا، دانشگاه تربیت مدرس، تهران، ایران
2 دانشجوی دکتری دانشگاه تربیت مدرس
3 پژوهشکده علوم و فناوری هوایی، پژوهشگاه هوافضا، وزارت علوم، تحقیقات و فناوری
Abstract [فارسی]

در جریان پیشرفت همه‌جانبه علوم مهندسی، تحقیقات فضایی را می‌توان به‌عنوان پیشران این حرکت روبه جلو دانست. در زمینه پیشران‌های فضایی این روند را به نوعی می‌توان روبه عقب خواند، نه به معنای پس‌رفت، بلکه به معنای بهینه‌سازی طرح‌های اولیه مورد استفاده برای سیستم‌های فضایی که نتنها موجب اختراع دوباره این سیستم‌ها برپایه دست‌یابی به فناوری‌های ساخت امروزی خاص شده است، بلکه منجربه تقویت ارتباط میان علومی همچون مواد و مکانیک نیز گشته است. در این پژوهش با توجه به نقشه راه سیستم پیشران‌های فضایی و نیز بررسی طرح‌های قدیمی و مرجع، تلاش شده است تا برخی بهینه‌سازی‌های صورت گرفته در چند سال اخیر، مورد مطالعه قرارگیرد و نقاط ضعف و چالش‌های پیش‌رو بیان گردد. یکی از ایده‌هایی که بهینه‌سازی، کوچک‌سازی و افزایش ضریب اطمینان سیستم‌ پیشران‌های فضایی را درپی دارد، تزریق سوخت از ناحیه متخلخل است. مطالعه نوعی سرانژکتور دوشی، مسیر شکل‌گیری ایده کاربرد مواد متخلخل را در سیستم تزریق بیان نموده و سپس در طرحی که ماده متخلخل را با طرح انژکتور محوری پیوند می‌زند، کارایی این دو نوع تزریق مقایسه می‌گردد.